Bourgogne

Categorie: Wijnregio's van Frankrijk  |  SDEN 3 examentraining

Introductie tot Bourgogne

**Bourgogne** (Burgundy) is een van de meest prestigieuze en complexe wijnregio's ter wereld. De regio strekt zich uit als een smalle strook van **Chablis** in het noorden tot de **Maconnais** in het zuiden, over ongeveer **250 kilometer** van noord naar zuid. Het is een regio waar terroir centraal staat: zelfs kleine verschillen in bodem, hoogte en orientatie van de helling kunnen een enorm verschil maken in de stijl en kwaliteit van de wijn. Dit maakt Bourgogne tot een van de meest gefragmenteerde en complexe wijnregio's om te bestuderen.

Het klimaat is **semi-continentaal** met koele winters en warme zomers. De ligging op circa 47 graden noorderbreedte plaatst Bourgogne aan de noordgrens van wat mogelijk is voor rode wijnproductie. De regio profiteert van een wisselvallig klimaat waarin goede jaargangen en moeilijke jaargangen elkaar afwisselen, wat het belang van terroir en vakmanschap onderstreept.

**Cijfers**: Circa **30.000 hectare** wijngaarden, jaarlijkse productie van ongeveer **1,4 miljoen hectoliter**. Er zijn meer dan **100 AOC's** in Bourgogne, het hoogste aantal van alle Franse regio's.

**Productieverdeling**: - **62% witte wijn** (Chardonnay dominant) - **28% rode en rose wijn** (Pinot Noir dominant) - **10% Cremant de Bourgogne** (mousserende wijn)

Classificatiesysteem - Het Concept van Climat

Bourgogne heeft een uniek en hiearchisch classificatiesysteem dat volledig gebaseerd is op **terroir** - niet op het chateau of de producent (zoals in Bordeaux). Het systeem is gebouwd rondom het concept van de **climat**: een nauwkeurig afgebakend stuk wijngaard met zijn eigen unieke combinatie van bodem, microklimaat, hoogte en orientatie. In 2015 werden de **Climats de Bourgogne** erkend als **UNESCO Werelderfgoed**, een erkenning van dit unieke systeem dat teruggaat tot de Cistercienser monniken in de Middeleeuwen.

Hierarchie van AOC's (van hoog naar laag)

Oefenvragen over dit onderwerp →    ← Alle SDEN 3 theoriehoofdstukken